Op pad met Bas de Bruijn

Meer dan 41 jaar werkte Bas de Bruijn (peilbeheerder) in verschillende functies bij het waterschap. Hij groeide ermee op. Zijn vader werkte ook jarenlang op het gemaal dat naast hun ouderlijk huis stond.

Als tiener was Bas al betrokken bij het waterschapswerk. "Toen ik 16 was, mocht ik trekker rijden en ging ik aan de slag met de maaiboot. Mijn vader was machinist en ik ging in 1980 aan de slag als hulpmachinist. In mei 1984 kwam ik officieel op de loonlijst te staan. In die tijd was alles anders. We smeerden de machines met de hand om de twee uur. Dat moest 's nachts ook", vertelt Bas.

“Vroeger werd je op de vaste lijn gebeld als er iets speelde."

Door de jaren heen is er erg veel veranderd in de wereld van de waterwerken. Veel zaken ziet Bas als goede ontwikkelingen: "Vroeger werd je op de vaste lijn gebeld als er iets speelde. Hoe we dat deden, weet ik niet want we zaten niet continu naast de telefoon. Later had ik een handheld telefoon waarmee ik ook bereik had op de werf. Waterpeilen werden niet gemeten zoals nu via automatische meetpunten. We hielden de peilen in ons werkgebied bij op lijsten die we eens in de week inleverden", legt Bas uit. Hij kan zich ook nog herinneren dat vroeger alle polders eigen besturen hadden. “In 1975 meen ik zijn deze samengevoegd en ontstond het hoogheemraadschap van de Krimpenerwaard. Dat was wat met die herenboeren. Dan had je per polder een voorzitter en een secretaris en die moesten dan opdracht geven om te malen. Dat werkte natuurlijk niet want de peilbeheerder wist veel beter wanneer het juiste moment was".

“Ik was eigen baas, kon mijn eigen dag indelen.”

Bas heeft zijn werk met veel plezier gedaan. “Ik was eigen baas, kon mijn eigen dag indelen. Vooral de combinatie van rondjes buiten in de polder en sleutelen aan de elektronica vond ik heel fijn. Dat ben ik later wel kwijtgeraakt. Vroeger stond ik 's ochtends in mijn waadpak een duiker leeg te halen en 's middags maakte ik de elektronica," vertelt Bas enthousiast. "Wat ik het meest ga missen is het systeem waarin je kunt zien hoe het er bij alle gemalen en in de polder aan toe gaat. Daar kijk ik graag en vaak in. Is een hobby, ook 's avonds en in het weekend."

Gelukkig houdt Bas een hoop hobby's over waar hij na deze week alle tijd voor heeft. “Als het op een doordeweekse dag rustiger is op de weg, kan ik weer motor gaan rijden. Ik heb nog een to-do-lijst van bijna twee jaar. Zo heb ik twee motoren staan waaraan ik kan sleutelen en mijn pick-up. Vroeger had ik een boot, maar tijdens de dijkverzwaring moest die weg uit de haven. Hij lag hier maar op de werf. Toen hebben we een camper gekocht voor achterop de pick-up en daar gaan we graag mee weg. De boot mis ik wel, de rust op het water, maar met de camper kom je op veel meer verschillende plekken. Drie uur rijden en je bent in het buitenland.” In Valkenburg kun je Bas nogal eens tegenkomen, maar ook op podia in de regio duikt hij soms op met zijn rockcoverband ‘Terrible Choice’ waar hij drummer is.