De Muur van Lekkerkerk
De trappen werden bijvoorbeeld gebruikt om water uit de Lek te halen voor de was. Of om te vissen in de Lek op de strook beneden langs de rivier. Door de openingen werden ook schepen gelost om winkels en bedrijven te bevoorraden.
Foto-archief C.A. Den Oudsten
In de zeventiende eeuw werd het dorp Lekkerkerk beschermd door een dijk langs de Lek. Die werd vermoedelijk gebouwd in 1653 en bestond uit klei, struiken en bomen. Na dijkdoorbraken in januari en februari 1760 werd die vervangen door een muur van IJsselklinkers. Dat wilden de bewoners liever in plaats van een ophoging en verzwaring van de bestaande dijk. Het bedrag dat de muur meer kostte dan de dijkversterking, betaalden de bewoners zelf. De muur is in de twee eeuwen die volgden diverse keren versterkt en verhoogd.
Tijdens de Watersnoodramp in februari 1953 bleek de muur net hoog genoeg om het water van de rivier tegen te houden. Toen het water nog geen twee jaar later weer heel hoog kwam te staan, werd de oude muur van IJsselklinkers in 1957 afgebroken en meer naar de rivier toe een betonnen muur gebouwd.
Daarna kwam de Deltawet. Dit is een wet die ging gelden in ons land vijf jaar na de watersnood. In die wet stond op welke plekken in Noord-Brabant, Zeeland en Zuid-Holland dammen, sluizen en andere waterwerken moesten komen om ons land te beschermen tegen hoog water en storm. Ook stond daarin hoe vaak we waterwerken moesten toetsen en aan welke eisen ze moesten voldoen.
Als de betonnen muur in 1983 wordt getoetst aan de eisen die dan worden gesteld, blijkt dat hij een flink stuk moet worden opgehoogd. Omdat de omgeving zo’n hoge muur langs de Voorstraat niet ziet zitten, ontstond het plan om het bovenste deel van de muur van glas te maken. Uniek voor die tijd. Dit gebeurde uiteindelijk niet. Door de komst van de Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg was de verhoging niet nodig.
De keermuur krijgt dit jaar weer zo’n toets om te kijken of hij nog voldoet aan de veiligheidseisen van tegenwoordig.
Foto-archief C.A. Den Oudsten