Johan van Veen

Jarenlang bleef hij proberen om mensen hiervan te overtuigen. Op 29 januari 1953 leverde hij zelf zijn Deltaplan in bij de minister van Waterstaat. Twee dagen daarna, op 1 februari 1953, braken op veel plekken in het zuidwesten van Nederland dijken door.

In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 braken op vijfhonderd plekken in het zuidwesten van Nederland de dijken door. Wel 165.000 hectare land liep onder water, er stierven 1.836 mensen, 100.000 mensen werden dakloos en 10.000 dieren verdronken. Johans plan kwam te laat om de Watersnoodramp te voorkomen, maar op tijd om zaken te versnellen. Dit werd de basis voor het Deltaplan waarbij dammen, dijken en sluizen het water beter sturen. Het standbeeld van Johan kijkt in de richting van de Hollandsche IJsselkering, het allereerste bouwwerk van de Deltawerken. Hij heeft het nog gebouwd zien worden en stierf één jaar nadat de kering af was.